ورزش زورخانه‌ای
ورزش زورخانه‌ای یا ورزش باستانی نام مجموعه حرکات ورزشی با اسباب و بی اسباب و آداب و رسوم مربوط به آن‌هاست که در محدوده تاریخی و فرهنگی ایران از گذشته‌های دور رواج داشته‌است..
نامهای ناب ایرانی
فهرست نامهای ناب دختر و پسر ایرانی برگفته از کتاب شاهنامه و دیگر اساتید باستانی. بیاییم با گزینش نام ایرانی برای فرزندمان هویت ایرانی خودمان را پایدار نگهداریم.!.
دانشمندان ایرانی
فهرست دانشمندان ایرانی. دانشمند یا دانش پيشه کسی است که در يکی از شاخه های دانش چيره دست است و از روش علمی برای انجام پژوهش بهره مي برد..
مهمان‌نامه
آریاماز افزون بر خوش آمد گویی از بینندگان ارجمند درخواست می‌کند به مهمان‌نامه این تارنما بیپیوندد و امضای خود را وارد نماید. از بازدید شما به تارنمای آریاماز بسیار سپاسگزاریم..
ادیان و مذاهب
دین، باور به موضوعات ایزدی، فراطبیعی، است که یه نیایش و پرستش می‌‌انجامد و بر ایمان مبتنی است. به خود آن پرستش یا نمودهای نهادینه یا فرهنگی آن پرستش یا آمیزه‌ای از این دو نیز دین می‌گویند. به زبانی دیگر دین آن چیزی است که انسان را به‌حقیقت پیوند ‌می‌زند..
جشن‌های ایرانی
فرهنگ ایرانی ریشه در تاریخ دارد. عوامل اصلی شکل گرفتن فرهنگ ایران را می توان در امپراتوری پارس‌ها (هخامنشیان)، دوران ساسانیان، سلطه اعراب، حملات مغول و دوران صفوی جستجو کرد..
بازی و سرگرمی
چندان بازی‌های سرگرمی از نبرد ناو، بیست و یک، شطرنج، تیک تاک تو، چکرز، ... در جهت امتحان هوش بازیکن..
گردش مجازی
ایران کشوری در جنوب غربی آسیا در منطقهٔ مشهور به خاورمیانه است. ایران امروزه از قومیت‌های زیادی از جمله :مازندرانی، گیلک، لر، آذری، کرد، بلوچ، ترکمن، عرب و تالشی تشکیل شده‌است. در گردش مجازی آریا ماز زیبایی این مرز پر گهر را بنگرید..
تاریخچه پزشکی
پزشکی دانش شناخت بیماری‌ها، تشخیص و درمان و جلوگیری از بروز آنهاست. آغاز تاریخچه پزشكی در ایران در واقع از دوره ای می باشد كه آریایی ها در زادگاه نخستین خود در نزدیکی خوارزم زندگی می كردند و اولین پزشك آریایی"تریتا" نامیده شده كه در واقع مانند اسكلپیوس برای یونانیان و آسكولاپیوس برای رومیان می باشد..
واژه‌نامه پارسی ناب
چنانچه دوستدار به کارگیری واژه های ناب پارسی هستید از همین امروز کوشش نمایید تا بهتر پارسی سخن بگویید و فراموش نکنید که دیگر هم اندیشان خود را نیز آگاه نمایید تا به پاکسازی زبان زیبایمان که همانا فردوسی بزرگ آن را برایمان به یادگار نهاده است بپردازیم..

جشن دیـگان

واژه دي در در ايران باستان به معناي دادن و آفريدن و ساختن و بخشودن است و دادار در فارسي از همين ريشه است. روز هشتم و پانزدهم و بيست‌وسوم هر ماه (۲ دی و۹ دی و ۱۷ دی به تقويم امروزی) به نام دي است و براي شناختن اين سه روز از يکديگر هر يک از اينها را با نام روز پسین از خودش مي‌خوانده و دي بآذز دي بمهر و دي بدين مي‌گويند. يعني اين سه روز را براي باز شناختن به روز آینده خودش نسبت مي‌دهند افزون بر آنکه مي‌دانيم روز نخست هر ماه هرمزد يا اورمزد مي‌باشد که نام آفريننده جهان است. پس به اين ترتيب روز نخست (۲۵ آذر به تقويم امروزی) و هشتم و پانزدهم و بيست‌وسوم ديماه به نام خداوند است و چون نام ماه و روز يکي مي‌شود هر چهار روز جشن است و خود ماه هم که به معناي خداوند است اين جشن‌ها را جشن اورمزد و سه دي گويند يعني نخستي در اورمزد روز و سه ديگر در سه روزي است که هر سه دي نام دارد. در ترجمه آثار الباقيه درباره دي ماه مطالبي نوشته شده که کوتاهشده آنها به اين شرح است ((دي ماه نخستين روز آن خرم روز است و اين روز و اين ماه هر دو بنام خداوند است که هرمزد ناميده شده. يعني پادشاه حکيم و صاحب راي و آفريدگار. در اين روز عادت ايرانيان چنين بود که پادشاه از تخت پايين مي‌آمد و جامه سفيد مي‌پوشيد و در بيابان بر فرش‌هاي سفيد مي‌نشست و دربان‌ها و محافظان را که هيبت پادشاه به آنهاست کنار مي‌راند و هر کس که مي‌خواست پادشاه را ببيند خواه دارا يا نادار بدون هيچگونه حاجب و مانع به نزد شاه مي‌رفت و با او گفتگو مي‌کرد و در اين روز پادشاه با برزگران مجالست مي‌نمود و در يک سفره با آنها غذا مي‌خورد و مي‌گفت من امروز مانند يکي از شماها هستم و با شما برادرم زيرا دوام و پايداري دنيا به کارهاي است که با دست شما انجام مي‌شود و امنيت مملکت نيز با شاه است. نه شاه را از رعيت گريزي است و نه رعيت را از شاه و چون حقيقت امر چنين باشد پس من که پادشاه هستم با شما برزگران برادر مي‌باشم و مانند دو برادر مهربان خواهيم بود)). کدام يک از ملت‌هاي دنيا داراي چنين فرهنگ پرمهرو غني هستند؟؟؟ صد افسوس که از اين آيين‌ها و گذشته کهنمان چيزی جز حسرتش برايمان باز نمانده. خلاصه آنکه روز نخست و هشتم و پانزدهم و بيست‌وسوم ديماه که هر چهار روز بنام خداوند است و با معني مفهوم واژه دي يعني آفريننده جهان موافق مي‌باشد در ايران باستان جشن بوده که روز نخست را جشن خرم روز و سه جشن ديگر را جشن ديگان مي‌ناميدند. امروزه هم در ايران نخست ديماه را بنام شب نخست چله زمستان عملا مورد توجه قرار مي‌دهند و بویژه در اينشب هندوانه يا ميوه‌هاي ديگر مي‌خورند. مسيحيان نيز اين شب را که در زبان عبري يلدا نام دارد شب ميلاد مسيح مي‌دانند و جشن مي‌گيرند. يلدا در اصطلاح نجوم واپسین شب پاييز و نخستين شب زمستان است که درازترين شب‌ها مي‌باشد. هرچند که با تفاوت‌هايي که میان تقويم کهن و امروز ايران وجود دارد نمي‌توان گفت دقيقا شب يلدا چه تاريخي است. نیاز به یادآوری است که تعطيلات پایان هفته که امروز در میان ملل دنيا مرسوم است (شنبه يکشنبه يا آدینه) در فرهنگ کهن ايراني بوده و ايرانيان کهن بطور کلي در هر ماه اين چهار روز را که بنام خداوند است بجاي چهار آدينه کنونی تعطيل مي‌کردند. چه زيبا بود اگر مي‌توانستيم اين سنت کهن ايران زمين را دوباره زنده نماييم تا آثار نياکانمان و يادگارهاي ارزشمند آنان بکلي فراموش نگردد. جشن خرم روز بر همه ايرانيان فرخنده باد.
رویدادهای مهم در این روز
  • مظفرالدين شاه قاجار هجدهم ديماه سال ۱۲۸۵ خورشيدي و ده روز پس از امضاي نظام نامه مشروطيت (قانون اساسي كه از قانون اساسي بلژيك ترجمه شده بود) در ۵۴ سالگي آنسان که پیداست از بيماري سل درگذشت و ده روز ديگر پسرش محمدعلي ميرزا تاجگذاري كرد و شاه شد؛ بدون اين كه از نمايندگان مجلس شوراي ملي براي شركت در اين مراسم فراخوانده باشد.
  • در ۱۸ دي ماه ۱۳۳۱ دكتر مصدق اساسنامه تازه شوراي عالي فرهنگ مركب از ۱۶ عضو كه هشت نفرشان انتخابي بودند و نبايد كمتر از ۴۰ سال سن و ده سال تجربه در امور فرهنگي داشته باشند امضا كرد و دستور اجرا داد. اين شورا به منظور نظارت بر همه شئون فرهنگي كشور، گسترش امور فرهنگي، اصلاح مقررات و آيين‌نامه‌هاي فرهنگي و آموزش و پرورشي، سوگند و نگهداري از مفاخر ملي، شناسایی و سوگند و پشتيباني از آنان كه خدمات فرهنگي مي‌كنند (اديبان، دانشمندان، انديشمندان، اهل قلم و فرهنگيان)، اهتمام در باززاد و ... به وجود مي‌آمد.
    •