|
طاهریان
طاهریان نخستین حکومت خومختار ایران پس از حملهٔ اعراب بودند.
در آغاز سده سوم، طاهر بن حسین، یکی از سرداران گماشته عباسی از سوی او امیر خراسان شد و بدلیل آن که عدم فرمان خود را از مأمون اعلام کرد، نخستین حکومت خودمختار ایرانی پس از اسلام در ایران بنیاد گردید و حکومت او به طاهریان نامدار شد. در زمان طاهریان نیشابور به پایتختی برگزیده شد.
طاهریان در جنگ با خوارج در خاور ایران به پیروزی دست یافتند و سرزمینهای دیگری مانند سیستان و بخشی از ماوراءالنهر را به تصرف در آوردند و نظم و امنیت را در مرزها بر قرار کردند. گفته میشود که در زمان حکومت طاهریان، به سوی اهمیت دادن آنان به کشاورزی و عمران و آبادی، کشاورزان به آسودگی زندگی میکردند.
در زمان طاهریان شورشهای بابک و مازیار که به ترتیب در آذربایجان و طبرستان (مازندران) رخ داد مایه شد که آنها از توجه به خاور ایران باز دارد. به همین دلیل خوارج دست به شورش زدند. واپسین امیر طاهری محمد بن طاهرنیز کسی مقتدر نبود. در فرجام حکومت طاهریان رو به ناتوانایی نهاد و سرانجام در میانههای سده سوم هجری به دست یعقوب لیث سرنگون شد.
امیران خانواده طاهریان عبارت اند از:
طاهر بن حسین نامدار به ذویمینین
طلحه بن طاهر
علی بن طاهر
عبدالله بن طاهر
طاهر بن عبدالله
محمد بن طاهر بن عبدالله
|